در هفتمين همايش بين‌المللي تربيت‌بدني و علوم ورزشي چه گذشت؟
از نامهرباني مديران اجرايي ورزش تا بلاتكليفي مهمانان! «انگار همه مي‌خواهند رفع تكليف كنند»

در هفتمين همايش بين‌المللي تربيت‌بدني و علوم ورزشي چه گذشت؟
از نامهرباني مديران اجرايي ورزش تا بلاتكليفي مهمانان!
«انگار همه مي‌خواهند رفع تكليف كنند»

هفتمين همايش بين‌المللي تربيت بدني و علوم ورزشي به كار خود پايان داد. اين همايش علمي نيز مانند گذشته با حضور كمرنگ مسوولان اجرايي همراه بود، به طوري كه تنها حميد قاسمي و تعدادي از كارشناسان سازمان در مراسم افتتاحيه و حميد سجادي در مراسم اختتاميه حاضر شدند، اين‌بار نيز مانند قبل گذشته داد از بدنه علمي در آمد كه چرا مسولان اجرايي علاقه‌اي به علم ندارد. حتي در جريان برگزاري همايش نيز گلايه‌هايي از كيفيت برگزاري و چگونگي ساماندهي اين همايش كه برخي‌ها شرايط برگزاري آن را بين‌المللي نمي‌دانستند نيز فراوان به گوش مي‌رسيد. ظاهرا نامهرباني مديران اجرايي و عدم برگزاري حرفه‌اي در حد يك همايش بين‌المللي علمي ـ ورزشي از چالش‌هاي پيش روي اين قبيل نشست‌هاست.


به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)؛ احمد مظفري رئيس پژوهشكده تربيت بدني و علوم ورزشي درباره‌ي نامهرباني مديران اجرايي با اين‌گونه همايش‌ها گفت: حالا ما حرف زيادي براي ارائه در خارج از مرزهاي ايران داريم. اميدوارم يك روزي بخش اجرايي از خواب غفلت بيدار شود و به سمت ما بيايد. در دو روز همايش من از مسوولان انتقاد كردم. ما انتظار داريم آقايان بيايند و به ما دست مريزاد بگويند. آقايان مدام در تلويزيون از حمايت علمي خود از ورزش مي‌گويند. آنها بايد بيايند و اينجا بنشينند و ببينند چقدر براي علم ورزش زحمت كشيده مي‌شود. تاسف آور است كه ما مدام اين‌ها را دعوت مي‌كنيم اما آنها نمي‌آيند.


مظفري ادامه داد: ما براي حرفه خود كار مي‌كنيم، براي خدا كار مي‌كنيم و به كار خود اعتقاد قوي داريم. ما جلوي كسي سر خم نمي‌كنيم و لياقت آن را داريم كه دنبال‌مان بيايند. ما علم داريم و اميدوارم بخش اجرايي قابليت استفاده از علم را داشته باشد. ما وظيفه داريم به آنها كمك كنيم و كاش اين اعتقاد قلبي به وجود بيايد تا يك آشتي بين بدنه علمي و اجرايي كشور برقرار شود.


حيدر صادقي نيز با بيان اينكه همواره يك فاصله عميق بين بدنه علمي و اجرايي وجود دارد، تاكيد كرد: متاسفانه ارتباط مناسبي بين بخش‌هاي علمي و اجرايي برقرار نيست. پژوهشگران براي توسعه علم و بر اساس نياز جامعه كارهاي تحقيقي بسياري را تنظيم مي‌كنند اگر مجريان ورزش كشور در سازمان، كميته ملي المپيك و فدراسيون‌ها بخواهند مي‌توانند به راحتي از اين نتايج استفاده كنند و در راستاي توسعه علم، گام بردارند. وظيفه ما برگزاري همايش است ولي متاسفانه اين عدم ارتباط وجود دارد. اين گونه همايش‌ها فرصت مناسبي است كه مسوولان كشور به توانايي‌هاي علمي ورزش توجه كنند. بايد همه سعي كنيم در جهت رشد و توسعه ورزش گام برداريم.

وي درپاسخ به اين سوال كه به نظر شما چرا مسوولان اجرايي توجهي به همايش‌هاي علمي نشان نمي‌دهند، گفت: آنها هيچ چيز از ورزش نمي‌فهمند چون خودشان ورزشي نيستند.

به راستي چرا مسولان اجرايي در نشست‌هاي مختلف حاضر نمي شوند تا از آخرين دستاوردهاي علمي تربيت بدني آگاه شوند؟


به گزارش ايسنا؛ همايش بين‌المللي تربيت بدني و علوم ورزشي هر دو سال يك‌بار به همت پژوهشكده تربيت بدني برگزار مي‌شود. هفتمين همايش بين‌المللي تربيت بدني و علوم ورزشي در چهار گرايش فيزيولوژي ورزش، آسيب‌شناسي ورزش، رفتار حركتي و مديريت ورزش برگزار شد. 450 مقاله در دو روز همايش در قالب سخنراني و پوستر ارائه شد اما آنچه كه مشهود بود حضور كمرنگ مهمانان در سالن‌هاي ارائه مقاله و پوستر و سرگرداني آنها در راهروهاي همايش بود.


الهام فاضل، سخنران بخش رفتار حركتي در گفت‌وگو با ايسنا، درباره‌ي علت عدم علاقه حاضرين در همايش به حضور در سالن‌هاي ارائه و شنيدن يافته‌هاي علمي گفت: سالن‌هاي كوچك و نامناسب است، وقت ارائه يافته آن‌قدر كم است كه نمي‌توان اصل مطلب را دريافت، اينگار فقط مي‌خواهند رفع تكليف كنند. كسي به شنيدن مطالب علمي ترغيب نمي‌شود.


عماد ابدالي، شركت كننده آزاد بخش مديريت ورزشي، نيز با تاييد صحبت‌هاي فاضل گفت: بعضي از سالن‌هاي كنفرانس آنقدر تنگ و تاريك است كه آدم را دفع مي‌كنند. مديريت همايش مي‌تواند طوري كار كند كه حاضرين در همايش با اشتياق هر چه تمامتر مشتاق شنيدن يافته‌هاي علمي شوند اما حالا شرايط به گونه‌اي شده كه علي‌رغم اينكه ما از راهي دور براي حضور دراين همايش به اينجا آمده ايم اما علاقه‌اي براي حضور در سالن‌هاي كنفرانس نداريم.


بابك صحرايي، ارائه دهنده پوستر در بخش فيزيولوژي در اين‌باره گفت: اين كنگره در شان يك كنگره بين‌المللي نيست، گويا مساله اصلي فراموش شده است. امكانات نامناسب، نبود محل امكان و... نيز از عواملي است كه كيفيت اجرايي همايش را پايين آورده است.


در حالي كه خيلي‌ها عوامل اجرايي را عامل عدم استقبال مهمانان مي‌دانند نجمه رضايي، شركت كننده آزاد بخش فيزيولوژي معتقد است: به نظر من افرادي كه در راهروها سرگردانند براي كسب علم نيامده‌اند. اگر فردي به دنبال كسب يافته‌هاي جديد باشد با همه امكانات نامناسب نيز در سالن‌ها حاضر شده و سخنراني‌ها را گوش مي‌دهد.


در حالي كه ابدالي با رد سخنان رضايي گفت: اين همه تئوري به درد چه كسي مي‌خورد؟ پس جايگاه مطالب كاربردي كجاست؟ من به عنوان يك كارشناس ارشد در مديريت ورزش در حالي فارغ‌التحصيل مي‌شوم كه توانايي مديريت يك مسابقه يا همايش را ندارم. يك فيزيولوژيست واقعا نمي‌تواند يك برنامه علم تمرين مناسب را طراحي كند.


فاصل نيز ادامه داد: هزينه‌ها صرف اهداف بي‌خود مي‌شود و در نتيجه پولي نمي‌ماند كه به ترتيب درست دانشجويان بپردازد.


به گزارش ايسنا، پراكندگي مهمانان در راهروها و عدم استقبال آنها براي حضور در سالن‌هاي همايش به حدي بود كه در بعضي از نشست‌ها حتي اعضاي هيات رئيسه نيز حاضر نشدند. به راستي وقتي بدنه علمي و دانشجويان كارشناسي ارشد و دكتراي تربيت بدني كه با اصلاحات علمي آشنايي دارند علاقه‌اي به شنيدن يافته‌هاي ارائه شده در كنفرانس‌ها ندارند . چگونه انتظار داريم بدنه اجرايي بيايد و مطالب علمي را بشوند. واقعا جامعه دانشگاهي چه تلاشي براي ترغيب بدنه اجرايي به حضور در همايش علمي انجام داده است. حضور در اين همايش‌ها چه دردي از بدنه اجرايي دور مي‌كند؟ كجاي كار اجراي يافته‌هايي كه قرار است با اين شيوه ارائه شود به كار مي‌آيد؟ آيا صرف فرستادن دعوت‌نامه انگيزه لازم را براي حضور در همايش‌هاي علمي ايجاد مي‌كند؟ كدام گروه مقصرترند؟ اينها سوال‌هايي است كه هميشه بي‌جواب مي‌مانند

تاريخ  ارسال:يكشنبه 16 اسفند 1388 - 15:21

کد:5971-1389